ملیت :  ایرانی   -  قرن : 10 منبع : فرهنگ فارسی معین (جلد ششم)
(وف 988 ق)، عالم دینى، فقیه، متكلم، محقق، مفسر، محدث و مورخ. از علماى بزرگ اواخر قرن دهم قمرى و از شاگردان مفسر بزرگ، ابوالحسن على بن حسن زوارى، بود كه به واسطه‏ى او از محقق كركى روایت كرده است. او همچنین از ضیاءالدین محمد بن محمود، از مقدس اردبیلى، روایت مى‏كند. در «مشیخه» سید حسین كركى سال وفاتش 997 ق ذكر شده اما ماده تاریخ وفات وى (ملاذ الفقهاء) برابر با 988 ق مى‏باشد. از آثار وى: ترجمه قرآن به فارسى؛ «منهج الصادقین فى تفسیر القرآن المبین و الزام المخالفین»، به فارسى، در یكصد و هفتاد هزار سطر؛ «خلاصة المنهج»، به فارسى، كه ملخص «تفسیر منهج» است، در سه مجلد؛ «زبدة التفاسیر»، تفسیرى به عربى، در حدود هشتاد هزار سطر؛ شرح «نهج‏البلاغه»، به نام «تنبیه الغافلین و تذكرة العارفین»، به فارسى؛ «كشف الاحتجاج»، در ترجمه‏ى «احتجاج» طبرسى، به فارسى، كه آن را براى شاه طهماسب صفوى تألیف كرده است.[1] (ملا) فتح‏اللَّه بن شكراللَّه، فقیه و محقق و متكلم و مفسر امامى (ف. 988 ه.ق). وى شاگرد على بن حسن زوارى بود و به واسطه‏ى او از محقق كركى روایت دارد. او در همه‏ى علوم دینى متداول متبحر بود خصوصاً در تفسیر، وى راست: ترجمه‏ى احتجاج طبرسى كه به نام كشف‏الاحتجاج مذكور است، ترجمه‏ى قرآن به فارسى (و آن غیر از سه فقره تفسیر قرآن مذكور در ذیل است)، تنبیه الغافلین و تذكرةالعارفین (شرح فارسى نهج‏البلاغه)، خلاصةالنهج (ملخص تفسیر منهج‏الصادقین مذكور در ذیل)، زبدةالتفاسیر (تفسیر قرآن به عربى)، كشف‏الاحتجاج (ترجمه‏ى فارسى احتجاج طبرسى كه براى شاه طهماسب تألیف شده)، منهج‏الصادقین فى الزام المخالفین (تفسیر بزرگ به فارسى) (ریحانةالادب، لغ.)